Τον τσάκωσα την ώρα του εγκλήματος....

Εκεί που είχα βαρεθεί να ετοιμάζω τα σκηνικά και τις φιγούρες για το τρίτο επεισόδιο του Θησαυρού, λέω: "Δεν πάω μία βόλτα;" Και βρήκα έναν φίλο που δουλεύει στην "Ξεπαστρέξ Α.Ε.", ο οποίος είχε κι αυτός μπουχτίσει στην δουλειά. Ε, πήγαμε σε μία ντίσκο (δεν μπορώ την ντίσκο, ούτε αυτός, αλλά δεν βρίσκαμε κάτι άλλο...). Ε και εκεί, στα καλά καθούμενα, πώς του την βιδώνει του δικού μου και αρχίζει να χορεύει! Ευτυχώς, είχα την κάμερα και απαθανάτισα την σκηνή.

Πέρα από την πλάκα, απλά ήθελα ένα κίνητρο για να προχωρήσω στην ολοκλήρωση των μορφών, για να μου μείνουν στο τέλος τα άλογα. Αύριο, καλά να είμαστε, θα έχουν ολοκληρωθεί οι ανθρώπινες φιγούρες και την Κυριακή θα την "φάω" στους ίππους, ελπίζοντας να τους ολοκληρώσω αυθημερόν. Και αναφέρομαι στις κινήσεις τους βασικά.

Οι ανακαλύψεις του Ξερόλ, όπως τις διηγήθηκε ο φίλος του ο Μπουμπούνα

Χαίρετε!
Αυτή είναι μία νέα σειρούλα που "εγκαινιάζεται" με αυτό το επεισόδιο. Θα έρθουν, επομένως, και άλλα, αλλά όχι τόσο τακτά.
Η υπόθεση των επεισοδίων εκτυλίσσεται στα προϊστορικά χρόνια, με δύο φίλους, τον Ξερόλ(α), τον "έξυπνο" και εφευρετικό της παρέας, και τον Μπουμπούνα, όνομα και πράγμα, ο οποίος όμως συχνά είναι αυτός που "σπρώχνει την ιστορία ένα βήμα μπροστά" (και δίνεται το στοιχείο του τυχαίου που υπάρχει στην ανθρώπινη ιστορία, παρότι δεν είναι το κυρίαρχο) ή που δεν "υποφέρει" όσο ο Ξερόλ (αλλά, χωρίς πειραματισμούς, πώς θα προχωρούσαν κάποια πράγματα, έτσι;).
Ελπίζω να σας αρέσει.