Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Πρόοδος...επιστήμη...πω πω πω...!!!

   Η ενασχόληση με το τρίτο επεισόδιο του "Θησαυρού" αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον τελικά. Έτσι κι αλλιώς είχε ενδιαφέρον εξ αρχής, καθώς προσθέτω στις μορφές μηρούς, βραχίονες κτλ, ενώ για πρώτη φορά δουλεύω οργανωμένα (στο βαθμό που μπορώ δηλαδή) με το storyboard και το animatic. Αυτό ήταν το ένα κομμάτι της δουλειάς.
   Το άλλο, αφορά στην επεξεργασία των σκηνικών και γενικά της προεργασίας του επεισοδίου, πριν "τραβήξω" τις σκηνές αργότερα.
Κατ' αρχάς και κατ' αρχήν, δουλεύω - όπως σημειώνω και στην σελίδα του "Θησαυρού" - περισσότερο τις λεπτομέρειες (παρ' ότι, ως γνωστόν, εκεί κρύβεται ο Διάβολος, ο Σηρ στην περίπτωσή μας...). Νομίζω ότι η διαφορά είναι αρκετά μεγάλη σε σχέση με το παρελθόν. Για παράδειγμα, ένα screenshot από το πρώτο επεισόδιο:
και μία εικόνα από το τρίτο επεισόδιο, όπως ετοιμάζεται τώρα:
Δεν ξέρω αν φαίνεται από τις εικόνες, αλλά εγκαταλείπω και την αυτόματη σκίαση που παρέχει το πρόγραμμα, προχωρώντας σε χειροκίνητη, όπως την είχα δουλέψει και στα επεισόδια του "Ξερόλ και Μπουμπούνα", στις μορφές βέβαια και όχι π.χ. στα δέντρα. Η αυτόματη σκίαση (με script), δημιουργούσε πολλές φορές περισσότερα προβλήματα από αυτά που έλυνε.
Ένα άλλο στοιχείο, είναι ότι προσπαθώ να εργαστώ πάνω σε μερικά ειδικά εφέ. Αυτό είναι αρκετά χρονοβόρο - για εμένα - αλλά και αρκετά διδακτικό. Δεν μιλάω για particle effects (αυτό πιθανώς να ήταν σχετικά πιό εύκολο, αφού το anime studio pro παρέχει την δυνατότητα δημιουργίας τέτοιων χωρίς ιδιαίτερο κόπο), αλλά "χειροκίνητων" εφέ. Πιθανώς να τα δουλέψω καλύτερα στο μέλλον, αλλά, στην παρούσα φάση, με αφήνουν ικανοποιημένο όσα έχω πετύχει.
Υπάρχει και ένα τελευταίο στοιχείο - στην ως τώρα δουλειά για το επεισόδιο (ποτέ δεν ξέρεις τί θα βγει παρακάτω...) - που με χαροποιεί: το γεγονός ότι με αυτή την έκδοση του anime studio μπορώ χωρίς ιδιαίτερο κόπο να μετακινώ layers το ένα πάνω από το άλλο και η μετακίνηση να καταγράφεται (μέχρι τώρα, αν μετακινούσα ένα layer πάνω από το άλλο, η κίνηση δεν καταγραφόταν σε ένα συγκεκριμένο καρέ: το πρόγραμμα "διάβαζε" πως το layer μετακινήθηκε εξ αρχής, από το πρώτο καρέ). Έτσι, αν ήθελα να δείξω ότι κάποιος έβαζε τα χέρια πίσω από το κεφάλι του και μετά τα έφερνε εμπρός, έπρεπε να δημιουργήσω αντίγραφα layers του κάθε χεριού και να τα κάνω "ορατά" και "αόρατα" στην σωστή χρονική στιγμή. Τώρα, το πρόγραμμα μου δίνει την δυνατότητα να το κάνω αυτό με ένα layer, αφού μπορεί να διαβάσει την μετακίνηση του layer του χεριού κάτω και πάνω από το κεφάλι στο αντίστοιχο καρέ που δίνω την εντολή . Έτσι, παρότι η φύση της κίνησης απαιτεί πάλι τον χρόνο της, γλιτώνω πολύν χρόνο από το να "αναβοσβήνω" layers (δες πόσο προβληματική είναι η κίνηση στο χέρι του Μπουμπούνα, όταν πάει να πιάσει το ρόπαλο στο 0:57-1:01 στον παραπάνω σύνδεσμο, κάτι που σε ικανό βαθμό οφείλεται και σε προσωπική αδυναμία αλλά και σε αδυναμία του πρoγράμματος να "μετακινήσει" τα layers. Βέβαια, μία τέτοια κίνηση μπορεί να γίνει πολύ πιό επιτυχημένα με τον παραδοσιακό τρόπο).
Τέλος, έχω δοκιμάσει και κάποια άλλα πράγματα (π.χ. το πέρασμα ανάμεσα από θάμνους) που στις δοκιμές φαίνονται "εν τάξει", αλλά στην σκηνή θα δείξει κατά πόσο είναι επιτυχημένα.
   Από εκεί και έπειτα, καλά νά 'μαστε, ελπίζω σε μία εβδομάδα-10 ημέρες να έχω τελειώσει με όσα αφορούν τα σκηνικά, τα εφέ και τις δευτερεύουσες μορφές και να προχωρήσω στις σκηνές και στο σταδιακό rendering (οπότε θα ανανεώνεται και το animatic).

Λεξικό:
Storyboard: Είναι η ιστορία που θέλουμε να φτιάξουμε, σε σκίτσα. Χονδρικά, περιλαμβάνει τα key frames ή, στην χειρότερη περίπτωση, κάτι από κάθε σκηνή που υπάρχει στο έργο (αντιλαμβάνεστε ότι ακολουθώ την  χειρότερη περίπτωση ως τώρα...και πάλι καλά... :D ). Είναι ο οδηγός για την σκηνοθεσία του έργου μας, για τις αντιδράσεις των χαρακτήρων και για πολλά άλλα.
Animatic: Είναι η τοποθέτηση των εικόνων του storyboard στην σειρά, μαζί με τα ηχογραφημένα στοιχεία του διαλόγου (οπωσδήποτε), αλλά και με όποια άλλα ηχητικά στοιχεία έχουμε έτοιμα. Τα σκίτσα τοποθετούνται έτσι, που να μας δίνουν μαζί με τους διαλόγους τον πραγματικό χρόνο της ταινίας - με τις παύσεις κτλ - τουλάχιστον κατά πολύ κοντινή προσέγγιση. Έχουμε έτσι μία πρώτη εντύπωση από την ταινία και μπορούμε να διαπιστώσουμε τα κενά, τα λάθη και να προβούμε έγκαιρα στις απαραίτητες διορθώσεις.